Αντωνία-+Σμιλένα

Αντωνία - Σμιλένα


 * ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΗΜΕΙΩΤΙΚΗΣ: Η σημειωτική ασχολείται με ο,τιδήποτε μπορεί να εκληφθεί ως σημείο. Σημείο δε είναι ο,τιδήποτε μπορεί να εκληφθεί ως σημασιακό υποκατάστατο κάποιου άλλου πράγματος.... -->είναι κατ'αρχήν ο τομέας που μελετά ο,τιδήποτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί με σκοπό το ψεύδος.
 * φωτογραφική εικόνα --> τέχνη του ψεύδους
 * αντιμετώπιση της πραγματικότητας ως αναπαράσταση ή σημείο
 * ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: «αισθητικοποιεί ή αντικειμενοποιεί….. είτε σε μια στερεότυπη αναπαραγωγή του ωραίου, είτε σε μια διαιώνιση αυτού που πρέπει να θεωρείται ως το πραγματικό….
 * Φωτογραφία à εργαλείο ιδεολογικής αναπαράστασης μιας πραγματικότητας που κανείς δεν τολμά να αμφισβητήσει --> το βλέπω άρα υπάρχει πραγματικά!
 *  η γέννηση της φωτογραφία; - 19ος αιώνα - σηματοδοτεί την αλλαγή των στάσεων απέναντι στο θάνατο. συνδέεται με "κρίση θανάτου" "άρνηση θανάτου"
 * Σύμφωνα με τον Μπαρτ: η φωτογραφία λειτουργεί μάλλον ομοιοπαθητικά, ενσωματώνοντας το θάνατο για να τον ακυρώσει..... άρνηση θανάτου, χρονικό διάμεσο αιωνότητας, "μόνιμης παρεύρεσης" ώς καταλύτης της χρονικής διάστασης που διαχωρίζει το εδώ με το επέκεινα
 * Πρότυπο αληθοφάνειας και αντικειμενικότητας, πίστη στην αναπαράστατική ικανότητα της φωτογραφίας, ανάγκη διαιώνισης του φθαρτού κόσμου--> νίκη του ανθρώπου απέναντι στο χρόνο. Η φωτογραφική εικόνα- ομοίωμα της πραγματικότητας, παίρνει τη θέση της ίδιας της πραγματικότητας διαλύοντας την, αποπραγματοποιώντας αυτή τούτη την κοινωνία. Το σημαίνον υπερισχύει του σημαινόμενου, το αναφέρον απέναντι στο αντικείμενο αναφοράς του, μ' άλλα λόγια, η φωτογραφία γίνεται η ίδια η πραγματικότητα.
 * Σύμφωνα με τον Ζαν Μποντριγιαρ, το κοινό εκλαμβάνει πραγματικότητα την φωτογραφική πραγματικότητα, δηλαδή θεωρεί αληθινές τις πληροφορίες απορρέουν από αυτήν. Αυτό έχει αποτέλεσμα την άρνηση ύπαρξης κώδικα και μηνύματος της φωτογραφίας και απορρίπτουν το δημιουργικό βλέμμα του φωτογράφου.
 * Σύμφωνα με τον Ρολαν Μπαρτ, υπάρχουν δυο είδη μηνυμάτων μιας φωτογραφίας: α) ένα εικονικό μήνυμα χωρίς κώδικα-τέλειο ανάλογο της πραγματικότητας, β) ένα κωδικοποιημένο που προκύπτει από το είδος της φωτογραφικής εικόνας.
 * Σύμφωνα με τον Ουμπέρτο Έκο, η διαδικασία της αντίληψης είναι συνδεδεμένη και με προγενέστερες εμπειρίες. Εκτός από το αυτούσιο οπτικό ερέθισμα. Αυτό που παρεμβάλλεται ανάμεσα στο εικονικό σημείο και το αντικείμενο αυτό καθαυτό είναι το αντιληπτικό μοντέλο που έχουμε εμείς για το αντικείμενο.
 * Σύμφωνα με τον Πιερ Μπουρντιέ, ακόμα και στην πιο απλή "αθώα" φωτογραφία, γίνεται θεατρικοποίηση της πραγματικότητας με βάση ήδη διαμορφωμένους (στερεότυπους) κανόνες περι του ωραίου.
 * Σύμφωνα με την Νίκη Λοιζίδη, "θα πρέπει να αναρωτηθεί κανείς ποια είναι τελικά η "αληθινή" πραγματικότητα μέσα από την οποία θα αναζητήσει τα ερεθίσματα της η σύγχρονη τέχνη. Αυτή που βιώνουμε ή αυτό που θα θέλαμε να μην μας είχε συμβεί."
 * Αντιμετώπιση της φωτογραφικής τέχνης: ως αποτέλεσμα ενός έντονα ιδεολογικού αισθητικού κανόνα που λειτουργεί ως μηχανισμός παραγωγής ψευδαισθήσεων.
 * Στο άρθρο «στερεοτυπικές ιστορικές φωτογραφίες», ο Alain Begrala,δίνει μια άλλη διάσταση του απόλυτα κωδικοποιημένο εικονικό μήνυμα της φωτογραφίας που διαδραματίζουν ρόλους αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης.
 * Σύμφωνα με τον Alan Sekulla, αν δεν υπάρχει απαιτούμενη γνωστική ικανότητα, ο θεατής δεν μπορεί να ταυτίσει το σημαίνον με το πραγματικό αντικείμενο. Τ ο φωτογραφικό δοκίμιο είναι αναμφισβήτητα ένα δοκίμιο πολιτισμικά κωδικοποιημένο.
 * Με βάση τα παραπάνω, ο Philippe Dubois, διερωτάται κατά πόσο είναι έγκυρη η επιστημονική ανάλυση που βασίζεται σε φωτογραφικά ντοκουμέντα.
 * Η σύγχρονη αντίληψη της εθνογραφικής φωτογραφίας: η πραγματικότητα είναι πάντοτε ορατή μέσα από μια διαδικασία σημείωσης που διαφοροποιείται πολιτισμικά (και επομένως, χωρο-χρονικά).
 * Η φωτογραφία κόβει χωροχρονικά την πραγματικότητα και σκηνοθετεί μια άλλη, που αποτελείται από φωτογραφικό πλαίσιο και σκηνοθετική παρέμβαση του φωτογράφου. Λόγω της ιδιότητας αυτής, της διαχώρισης του φωτογραφικού πλαισίου, ο φωτογράφος έχει την εξουσία να ορίσει την αντίληψη του κόσμου, αποφασίζοντας τι θα δείξει.
 * Το ορθογώνιο σχήμα της φωτογραφικής απεικόνισης, αν και έχει τεχνικές αιτίες, συμβαδίζει επίσης με την «ορθολογικότητα» της κοινωνίας και την «ορθή» στάση με την οποία προσλαμβάνουμε την πραγματικότητα.
 * Οι τρεις θεωρίες με βάση τα παραπάνω : α)η φωτογραφία ως μίμηση της πραγματικότητας (ταύτιση σημείου με αντικείμενο αναφοράς), β)η φωτογραφία ως αντιληψιακά, πολιτισμικά και ιδεολογικά κωδικοποιημένο σύστημα, γ)εκείνη που της αποδίδει μια δεικτική ιδιότητα, βλέποντας σ’ αυτή μια υπαρξιακή δείξη ενός άλλως σημασιολογικά «κενού» αντικειμένου αναφοράς.
 * Γνωρίζοντας την τριπλή σημειακή φύση της φωτογραφίας ως δείκτης, σύμβολο και εικόνα, η φωτογραφία παύει να αποπλανά ή να παραπλανά. Ο θεατής γνωρίζει τα όρια του ψεύδους μέσω πρακτικής και σημειωτικής προσέγγισης.

Οι παραπάνω σημειώσεις αποτελούν την βάση για την μελέτη εξώφυλλων περιοδικών, ή οποιαδήποτε άλλες μελέτες που αφορούν ανάλυση φωτογραφιών. Αφού παρέχουν πληροφορίες σημειωτικής, σχετικά με τον τρόπο που αναλύουμε, αντιμετωπίζουμε και κωδικοποιούμε μηνύματα πίσω από μια φωτογραφική εικόνα.

> 1)Ήταν δύσκολο το λεξιλόγιο του κειμένου. Χρησιμοποιήσαμε ηλεκτρονικό λεξικό. > 2) Ο καθένας μας, είχε διαφορετικές απόψεις για τα σημεία που θα συμπεριλαμβάναμε.
 * Προβλήματα:

> Τίτλος πτυχιακής Σμιλένας: Αναπαράσταση της γυναίκας σε έντυπες κυπριακές διαφημίσεις τον τελευταίο χρόνο
 * Τίτλος πτυχιακής Αντωνίας: Έρευνα και Δημιουργία πειραματικής ενημερωτικής ταινίας και εναλλακτικοί τρόποι θέασης και μετάδοσης μηνυμάτων.

Antonia's Prezi for Limassol Carnival: http://prezi.com/b51w5qdnrd3z/edit/?auth_key=te6bf1w&follow=ykjhkx5y5qd1